روح بخشیدن به فضای بی استفاده
اتاق تاریک و بی استفاده ای که تخیل دست نوازش بر گوش و کنارش کشیده است.
اتاقی با دیوار های سفید که رگهای کاشی روزی چنان برپیکرش خنج میکشیدند تا خود را چون ریشه های درخت بگسترانند.
ولی کجاست فریادشان وقتی با پرده زیبای پرگل در سکوت خود حبس میشوند تا اینکه روح بهار بجایشان فریاد بزند.
چوب کفپوشی که در سکوت رنگ فریادش خفه میشود تا مبادا با درختان هم آواز شود و این است ظلمت سفید...
و چه مهربانند خرگوش آبی دیوار سبز و گلهای فنجان

حالا نوبت شماست

جلو بیایید و نظرتان را بگویید تا با هم بررسی کنیم

برچسب:
نویسنده: 2134